La vizito de Ĉernobilo

5-a de julio – ĵaŭdo

Tiun ĉi tagon mi povas sendube envicigi inter la plej signifajn en mia vivo. Matene ni forveturis denove je la oka, ĉi-foje ankaŭ kun la geedzoj Palivodova (antaŭe ili ne veturis kun ni) en Kievon al la Herooj de Dnepro. Sed poste ni jam adiaŭiĝis kun ili kaj iris atendi Saŝa, Magnus kaj Karol, ĝis kiam oni alveturigos ilin per marŝrutko kaj alprenos nin, kune kun la ŝoforo kaj gvidanto el la vojaĝagentejo New Logic. Tuj post ilia alveno ni enaŭtiĝis, la gvidanto sin prezentis kaj nia ekspedicio pretis por forveturi al Ĉernobilo!!
Ni ricevis angle skribitan planon de la vojaĝo. Nur super 18! Ĉe eniro en la 30-kilometran zonon kontrolo de pasportoj. Post halto en la urbo Ĉernobilo ni daŭrigas en la dekkilometran zonon. Denove kontroleto. Ni alproksimiĝas la elektrocentralon. Ni eniras la press-centron, kie ni ĉeestas prelegon fare de sinjorino, kiu ĉi tie laboras kaj sian fakon bone komprenas. Ni vidas la sarkofagon!Ekstere ni poste rajtas ankaŭ foti ĝin, sed pro „protekto“ tamen prefere ĉiam en la foto estu ankoraŭ iu persono kaj apud la oficiala monumento.
Surkape ni havas ĉapojn, tukojn, krome longajn pantalonojn, jakojn. La gvidanto kontentiĝas pri ĝinsoj kaj t-ĉemizo kun mallonga maniko.
Ni forveturas en la urbon de la spiritoj, Pripjat. Sur betono la radioaktiveco malpli altas ol sur musko. En kelkaj lokoj ĝi estas vere altega. Ni vizitas la amuzparkon. Poste atendas nin ankoraŭ enaŭta trarigardo kaj poste jam foriro en Ĉernobilon (tie ni lasis la manĝaĵon), ni vidas havenon, preĝejon kaj lokon, kie estas ekspoziciitaj 2 tankoj. Kvankam ni oficiale ne estis pagintaj por tio, ni havis kun la gvidanto ekologian tagmanĝon (inkluzive de antaŭplado, salato kaj preskaŭ-pudingo kaj teo). Fine mi estis jam preskaŭ krevonta pro la sato. En la stacio atendas nin radioaktiveca kontrolo, poste jam forveturo. Ĉe la zono de 10 kilometroj kontrolo de la aŭto, ĉe 30 kilometroj denove ankaŭ de ni. Kaj ni veturas en Kievon. Iomete antaŭ la Herooj de Dnepro oni elaŭtigas nin (Karol, Saŝa kaj Magnus pluiris). Ni vagas, ĝis foriro de la aŭtobuso restas multe da tempo, kaj ni malkovras superbazaron. Mi aĉetas 10 Artekojn kaj 2 pakaĵojn de miaj ŝatataj dolĉaĵoj (eĉ kadre de speciale favora kampanjo!). Poste ni iras atendi la aŭtobuson. Ĝi denove forveturis vere kun momenteta fruiĝo.
Vespermanĝo hejme – denove kiel la unuan tagon. Nur ni aldone trinketas plumbrandon. Post tio mi transdonis donacojn. Poste ni solvas inter ni la financojn, Petr venas adiaŭi kun ni, lin ni morgaŭ matene jam ne plu vidos. Ni pakas.



Komuna foto dum la vojaĝo al Ĉernobilo
De maldekstre: Marek, Karol, Jirka, Miropiro, Magnus kaj Saŝa



Kontrolo en Ditjatky - foto Saŝa




La monumento al fajrobrigadistoj



Reaktoro kaj monumento al tiuj, kiuj savis la mondon



Modelo de la reaktoro



Pripjat



Verŝajne la plej konata objekto en Pripjat - amuzradego



Ĉi tie jam neniu plu povos amuziĝi - ĉi tiuj fotoj - aŭtoro Karol


Revenu al teskto pri Kievo!